źródła używają tego terminu także wobec prawosławnych mnichów tradycji bazyliańskiej.
Kontekst maniawski i athoski Udokumentowane związki środowiska, któremu podporządkowano później Bilinę, z tradycją monastyczną wywodzącą się z Athosu prowadziły przez Skit Maniawski.
Założyciel Maniawy, Hiob Kniagynicki, wcześniej noszący imię zakonne Ezechiel, przebywał na Świętej Górze. Badania Serhija Szumyły oparte na nieznanych wcześniej dokumentach z 1592 r. wykazały, że mnich Ezechiel uczestniczył wówczas w poselstwie athoskiego monasteru Watopedi, razem z eklezjarchą Gerasimem i mnichem Joannicjuszem. Zapisy z 1596 r. w słowiańskim Ewangeliarzu przechowywanym w Watopedi dodatkowo potwierdzają jego związek z tym monasterem.
Po powrocie na ziemie ruskie Kniagynicki odegrał istotną rolę w reformowaniu prawosławnego monastycyzmu i stworzeniu Skitu Maniawskiego.
W 1659 r. prawosławny biskup przemyski Antoni Winnicki wprowadził w monasterze ławrowskim model życia związany z regułą Skitu Maniawskiego. Formalne podporządkowanie Ławrowa Maniawie zostało zniesione w 1681 r. przez biskupa Innocentego Winnickiego, który podporządkował monaster ponownie bezpośredniej jurysdykcji biskupiej.