u Homera jest zwykle używany w odniesieniu do żołnierzy podległych temu samemu dowódcy. Podczas gdy jego żeńska forma (hetaîra) była używana w odniesieniu do kurtyzan, hetaîros był nadal formą żołnierza w czasach hellenistycznych i bizantyjskich. W tekstach starożytnych philos (często tłumaczony jako „miłość braterska”) oznaczał ogólny rodzaj miłości, stosowany w odniesieniu do miłości między członkami rodziny, między przyjaciółmi, pragnienia lub radości z jakiegoś działania, a także między kochankami.
Przywiązanie Achillesa do Patroklosa jest archetypem męskiej więzi, która pojawia się w innych miejscach greckiej kultury: mityczny Damon i Pytiasz, legendarny Orestes i Pylades oraz historyczni Harmodios i Aristogejton to pary towarzyszy, którzy chętnie stawiają czoła niebezpieczeństwu i śmierci dla siebie i obok siebie.
David M. Halperin w Oxford Classical Dictionary pisze:
W starożytności W V i IV wieku p.n.e. w dziełach Ajschylosa, Platona, Pindara i Ajschinesa związek ten był przedstawiany jako miłość między osobami tej samej płci.