Około 1320 Fryderyk II Sycylijski nadał tytuł Wilhelmowi II, księciu Aten. Wilhelm był synem Fryderyka i Eleonory Andegaweńskiej. W 1330 Wilhelm przekazał hrabstwo Malty swojemu przyrodniemu bratu Alfonso Fadrique.
Chociaż nie są znane żadne dokumenty to potwierdzające, utrzymuje się, że Alfonso trzymał lenno aż do śmierci w 1349. Po nim lenno odziedziczył jego syn Peter Fadrique. W 1350 włączył wyspy do domeny królewskiej, najwyraźniej po złożeniu petycji przez miejscową szlachtę. Około 1357 Joanna I z Neapolu mianowała Niccolò Acciaiolego hrabią Malty. Acciaioli utrzymał tytuł do 1360.
W 1360 Fryderyk III Sycylijski nadał lenno Guido Ventimiglii. W 1366 zostało ono przekazane przez koronę Manfrediemu Chiaramontemu. W 1370 Fryderyk powierzył lenno swojemu nieślubnemu synowi, Guglielmo d’Aragona. Manfredi Chiaramonte służył jako admirał króla Sycylii, był kapitanem wysp Dżerba i Dżuzur Karkana oraz hrabią Modicy. Odzyskał kontrolę nad hrabstwem Malty po śmierci Fryderyka w 1377.