Jednak został on stracony w 1392, oskarżony jako główny konspirator w zamieszkach antyaragońskich podczas wczesnych rządów Marii, królowej Sycylii.
Panowanie Marcina I Młodszego Wszystkie terytoria, które należały do rodziny Chiaramonte, zostały podzielone przez Marcina I Sycylijskiego między Guglielmo Raimondo Moncadę i rodzinę Cabrera. W tym czasie lenno zostało podniesione do rangi markizatu. Guglielmo Raimondo Moncada otrzymał lenno, ponieważ był prawnukiem Lukiny de Malta i potomkiem Henryka, hrabiego Malty.
W tym czasie największym zagrożeniem dla korony był Artale d'Alagona. Artale był członkiem rodziny Alagona, która była głównym graczem w niepokojach w latach 1377–1392. Guglielmo Raimondo Moncada oddał lenno z powrotem koronie, aby mogło być wykorzystane w negocjacjach z Artale.
W 1393 lenno zostało przeniesione na Artale d'Alagonę. Kontrolował on lenno do 1396, po czym król Marcin I ponownie oddał wyspy Guglielmo Riamondo Moncadzie. Najwyraźniej ludność Malty i Gozo, wraz ze szlachtą, była podzielone w kwestii tego, kto powinien być markizem Malty. Doprowadziło to do powszechnych rozruchów na obu wyspach, zwłaszcza po tym, jak Moncada stracił przychylność na Sycylii. Ostatecznie stracił on Maltę w 1397.