W niektórych publikacjach można znaleźć opinie, że zabudowa tej ulicy należała do grupy zabudowy dla warstw biedniejszych, o kiepskich, ciasnych i ciemnych mieszkaniach. Mieszkały tu bowiem przeważnie rodziny robotników pracujących w fabrykach dawnego Przedmieścia Oławskiego. W maju 1848 r. doszło przy ulicy do rozruchów i protestów robotniczych związanych z niezadowoleniem wynikającym z ciężkich warunków życia.
Spośród instytucji i organizacji, które miały swoje siedziby w obiektach położonych przy ulicy Komuny Paryskiej, można wymienić między innymi: Obywatelską Szkołę Średnią, pod nr 36-38, zbudowaną w latach 1875–1877 według projektu Johanna Roberta Mende, schronisko dla dziewcząt Marthastift, pod nr 72, zbudowane w 1868 r. siedzibę wrocławskiej gminy Braci Morawskich (zbór, od 1880 r. samodzielna gmina), pod nr 26-28, projekt z 1865 r., budynek wzorowany na berlińskiej siedzibie Braci Morawskich (nie istnieje), Dom Wychowawczy Daheim (Das „Daheim” für Junge Mädchen), pod nr 19, budynek frontowy i tylny z 1911 r. utrzymany w stylu modernistyczno-neobarokowym według projektu Th. Grunewalda, trójkondygnacyny, murowany gmach nakryty szczytowym dachem, wraz z żeńskim domem studenckim, pod nr 21, z 1930 r.