Proteza nie występuje w zapożyczeniach. Ubezdźwięcznienie w grupie sh (wymowianej jako [sx]): na_schledanou̯ ‘do widzenia’, w przeciwieństwie do dialektów dialektów morawskich – na_zhledanó. Ubezdźwięczniająca fonetyka międzywyrazowa: uš_abis_uťíkal ‘już byś uciekał’ w przeciwieństwie do dialektów morawskich z udźwięcznieniem: už_abiz_uťekal. Ubezdźwięczniająca fonetyka międzywyrazowa jest również charakterystyczna dla języka literackiego.
Morfologia Większe zróżnicowanie w dialektach czeskich twardych i miękkich typów odmiany rzeczowników i zaimków w porównaniu z dialektami morawskim, ze względu na brak w tych ostatnich przegłosów staroczeskiech ä (z *ę, *'a, *ьja ) > ě i ’u (w tym od *ьju) > i lub z powodu podobnej eliminacji ich wyników: w mianowniku l. poj. naše ulice, w przeciwieństwie do gwar hanackich, laskich i morawsko-słowackich – naša ulica, w bierniku l. poj. naši ulici w przeciwieństwie do gwar morawskich - našu ulicu. Do pewnego stopnia dotyczy to również odmiany czasowników: w pierwszej osobie l. poj. cz. ter. chci chcę w przeciwieństwie do morawskiego typu chcu. Końcówka -í przymiotników w mianowniku i bierniku we wszystkich rodzajach: dobrí lidi ‘dobrzy ludzie’, dobrí školy ‘dobre szkoły’, dobrí jídla ‘dobre dania’ itp. Formy trzeciej osoby l. mn. cz. ter.