Dlatego też podczas modernizacji w 1944 roku dodano działo przeciwlotnicze kalibru 120 mm i doprowadzono do 25 liczbę działek 25 mm kosztem zmniejszenia liczby dział artylerii głównej do czterech. Ponadto, z powodu przekroczenia projektowanej wyporności już na etapie budowy, okazało się, że okręt ma stosunkowo niewielki zasięg, mniejszy od nowych japońskich niszczycieli.
Opis Opis ogólny i kadłub thumb|Szkic rozpoznawczy „Yūbari” – na prawym dolnym szkicu zaznaczone na czarno opancerzenie (pas pancerny w rzeczywistości był o ok. ¼ dłuższy w kierunku rufy oraz dochodził do pokładu górnego). Po lewej stronie schemat przedstawiający kąt ostrzału poszczególnych dział. Kadłub miał podniesiony pokład dziobowy na długości ok. 57 m (ponad ⅓ długości okrętu). Dziobnica miała charakterystyczny dla nowszych okrętów japońskich kształt rozciągniętej litery S, przyrównywany do łabędziej szyi, z silnie podciętą dolną częścią. Pokład miał niewielki wznios na dziobie, przed działem dziobowym, po czym ponownie był zbliżony do poziomego w pobliżu dziobnicy. Na pokładzie dziobowym było umieszczone działo nr 1, a za nim nadbudówka z wydłużoną dolną kondygnacją długości ponad 18 m i dwukondygnacyjną bryłą pomostu bojowego w tylnej części, zintegrowaną z masywnym trójnożnym masztemNa podstawie rysunków .