Pokład kompasowy na górnej kondygnacji był początkowo przykryty tylko brezentem, za nim była kabina nawigacyjna i dziobowa kabina radiowa. Na dolnej kondygnacji umieszczona była dwudziałowa wieża w superpozycji, a pokład nadbudówki był wydłużony nad dziobowym działem w osłonę przeciwpodmuchową. Na maszcie znajdowało się stanowisko kierowania ogniem z dalocelownikiem. Dalej za uskokiem pokładu, na śródokręciu, znajdowała się pokładówka, stanowiąca podstawę dla wydłużonego zbiorczego komina i mieszcząca m.in. kambuz. Komin miał kształt buta, a przewody dymowe z przednich kotłów były wygięte do tyłu w celu oddalenia wylotu komina od pomostu bojowego. Początkowo komin był niski, ale w 1924 roku podwyższono go o 2 m. Dalej na pokładzie górnym umieszczone były w osi symetrii kadłuba dwa podwójne aparaty torpedowe, rozdzielone małą pokładówką kryjącą szachty wentylacyjne maszynowni, z platformą dla działa przeciwlotniczego. Umieszczenie aparatów torpedowych w osi symetrii okrętu, typowe dla niszczycieli, było rzadkością na krążownikach, możliwą do zastosowania z powodu małej szerokości kadłuba. Dalej znajdowała się nadbudówka rufowa, na której umieszczona była w superpozycji wieża artylerii głównej, a za nią na pokładzie górnym rufowe stanowisko działa, z osłoną przeciwpodmuchową nad nim. W nadbudówce rufowej była m.in. kabina radiowa. Rufa była zaokrąglona w rzucie z góry.