Początkowo uzbrojeniem okrętu miały być działa kalibru 305 mm o bardzo dużej długości lufy (L/50) i doskonałych osiągach balistycznych, jednak większa masa i mniejsza trwałość luf spowodowała odrzucenie tej koncepcji. Równie innowacyjna była koncepcja umieszczenia ośmiu dział artylerii średniej w wieżach, gdyż w tym czasie niemal wszystkie budowane wielkie okręty miały działa zainstalowane w kazamatach.
Pancernik został zamówiony na początku 1909 roku w państwowej stoczni w Castellammare di Stabia, mimo że jego budowa nie została zatwierdzona przez parlament i nie było nań funduszy. Dopiero po ogłoszeniu w styczniu 1909 roku planów rozbudowy Kaiserliche und Königliche Kriegsmarine, zakładających m.in. powstanie czterech drednotów (późniejszych jednostek typu Tegetthoff), ministrowi marynarki włoskiej admirałowi udało się w czerwcu 1909 roku przekonać parlament do wyasygnowania środków na powiększenie floty, w tym budowę także czterech drednotów. Stępkę okrętu położono 6 czerwca 1909 roku, a jego kadłub został zwodowany 20 sierpnia 1910 roku. Pancernik otrzymał nazwę na cześć włoskiego poety, filozofa i polityka – Dantego Alighieri. Koszt budowy jednostki wyniósł 65 mln lirów.