Należy bowiem do rozległego ukraińskiego wątku tematycznego, reprezentowanego w XIX wieku przez takich twórców, artystów-malarzy, jak Józef Brandt, Juliusz Kossak, Józef Chełmoński, Leon Wyczółkowski, których inspiracje malarskie nawiązywały również do wcześniejszych literackich wątków ukraińskich – jak choćby „Mazepa” Słowackiego, czy też powieść „Maria” Malczewskiego, a wreszcie – mityczna postać Wernyhory. Jednak w odróżnieniu od wyżej wymienionych artystów, których obrazy promieniują dynamiką, ruchem, junacką tężyzną – w twórczości Masłowskiego dominuje liryczny, poetycki wątek zadumy – jak to określił syn artysty – historyk sztuki – „jakieś szumy oczeretów, teorbanów, ciche pobrzęki, ukraińskie nuty pieśni jakichś bardzo smutnych. [...] Taką właśnie drugą Ukrainę, niepodobną do szlacheckiej, rycerskiej, myśliwskiej Ukrainy Kossaka, Brandta i Chełmońskiego, zobaczył Masłowski. Zobaczył ją oczyma wyobraźni i zaczął jak bajkę dziecinną inscenizować w swoich młodzieńczych kompozycjach pracownianych”Stanisław Masłowski – Materiały do życiorysu i twórczości, op. cit., s. 48.Masłowski Stanisław (1853-1926) – hasło w: Polski Słownik Biograficzny, Wrocław – Warszawa – Kraków – Gdańsk, 1975, wyd. „Ossolineum”, tom XX/1, zesz.84, s.