Wiedza przekazywana w Gołotczyźnie była aktualna dzięki zapraszanym przez Bąkowską prelegentom i prelegentkom postępowych ruchów ludowych. Dzięki kontaktom z postaciami ze świata nauki uczennice mogły także uczestniczyć w organizowaniu zajęć kulturalno-oświatowych, zjazdach organizacji społecznych i stowarzyszeń, czy obchodach ważnych rocznic narodowych. Każdego roku odbywały się wystawy prac uczennic i uczniów, które stały się pretekstem do szerszych spotkań przedstawicieli myśli ludowych podczas których dochodziło do dyskusji na tematy społeczne, oświatowe i gospodarcze. Z czasem spotkania przerodziły się w konspiracyjne zjazdy chłopskie, które stały się przestrzenią do spotkania okolicznych chłopów z hasłami dotyczącymi przyszłości ludowej oświaty rolniczej.
Po trzech latach od rozpoczęcia pierwszego roku szkolnego do Aleksandry Bąkowskiej zaczęły napływać prośby z odległych guberni o przyjęcie kandydatek do szkoły. Zgłaszali się do niej także dyrektorzy proszący o program nauczania praktycznych zajęć z pszczelarstwa i sadownictwa.