Jednymi z pierwszych nauczycielek szkoły gołockiej były Wanda Żebrowska, Maria Biniekówna i Zofia Buczewska. Kobiety te reprezentowały nowoczesne poglądy i stosowały najnowsze modele pedagogiczne. Koleżanka Bąkowskiej, Pachucka, wspomina w swoich pamiętnika, że nauczycielki na Gołotczyźnie były prawdziwymi feministkami.
Równocześnie z planami powstania „Fermy praktycznego gospodarstwa domowego dla dziewcząt wiejskich” Bąkowska i Świętochowski zdawali sobie sprawę z potrzeby podwyższenia poziomu kultury rolnej drobnej własności i edukowania w tym zakresie także mężczyzn. Po sukcesie oddziału dla dziewcząt wraz z działaczami chłopskimi zaczęto prace organizacyjne nad oddziałem szkoły dla chłopców „Bratne”. „Ferma dla praktycznego kształcenia w rolnictwie synów włościańskich” prowadzona przez Kazimierza Mossakowskiego otwarta została 15 stycznia 1913 roku i mogła przyjąć 50 uczniów powyżej 15 roku życia.
Rozwój szkół gwałtownie przerwała I wojna światowa. Fundatorka skupiała się na pomocy sierotom wojennym, a w ocalałych salach dworku gołockiego organizowała szkołę podstawową oraz kursy wieczorne dla dorosłych.