W 1926 został mianowany przodownikiem (po zmianie stopni w 1927 podharcmistrzem).
Po ukończeniu w 1930 Szkoły Podchorążych Rezerwy Piechoty w Zambrowie i uzyskaniu awansu na plutonowego podchorążego, rozpoczął pracę jako nauczyciel w gimnazjum w Pruszkowie. Znajomość pięciu języków: rosyjskiego, angielskiego, niemieckiego, litewskiego i ukraińskiego oraz kolejne szkolenia wojskowe, które odbywał w wakacje 1934 i 1936 już jako podporucznik rezerwy spowodowały, że zainteresował się nim wywiad wojskowy.
W listopadzie 1937, na mocy tajnego rozkazu, został przeniesiony do 18. pułku piechoty w Skierniewicach. Było to czysto formalne przeniesienie, bowiem faktycznie został skierowany do Wolnego Miasta Gdańska, gdzie objął stanowisko korespondenta Polskiej Agencji Telegraficznej (PAT). Był także referentem w Polskiej Radzie Sportowej przy Gminie Polskiej Związku Polaków w Wolnym Mieście Gdańsku. Jako że Polska Rada Sportowa była przykrywką dla struktur Związku Strzeleckiego, które w Wolnym Mieście Gdańsku działały w konspiracji, Ożdżyński został włączony w prowadzenie szkoleń wojskowych, które miały przygotować gdańską Polonię do obrony polskich placówek lub współdziałania z Wojskiem Polskim w przypadku wkroczenia jego oddziałów do Wolnego Miasta Gdańska.