thumbnail|right|250px|Schemat doświadczenia z podwójną szczeliną, w którym można zaobserwować efekt Aharonova-Bohma: elektrony przechodzą przez dwie szczeliny, interferując na ekranie obserwacyjnym. Gdy w cylindrycznym solenoidzie pojawi się pole magnetyczne, wzór interferencyjny zmieni się.
W mechanice kwantowej, ta sama cząstka może przebyć drogę pomiędzy punktami po wielu różnych ścieżkach. Tym samym różnica fazy może być zaobserwowana poprzez umiejscowienie solenoidu pomiędzy dwiema szczelinami interferometru z doświadczenia Younga (lub w odpowiedniku). Idealny solenoid (czyli nieskończenie długi i o doskonale jednorodnym rozkładzie prądu) ogranicza pole magnetyczne B, ale nie wytwarza żadnego pola na zewnątrz cylindra, i tym samym naładowana cząstka (np. elektron), przemieszczająca się na zewnątrz, nie doświadcza obecności pola magnetycznego. Jednakże istnieje na zewnątrz solenoidu, wewnątrz otoczonego strumienia, potencjał wektorowy A (bezpętlowy), zatem względna faza cząstek przechodzących przez jedną lub drugą szczelinę jest zależna od prądu płynącego w solenoidzie. Odpowiada to obserwowanemu przesunięciu prążków interferencyjnych na płaszczyźnie obserwacyjnej.