Od 1 kwietnia 1919 kierował Katedrą Filologii Romańskiej Uniwersytetu Poznańskiego. Od 1 października 1921 do 31 stycznia 1934 roku stał na czele Katedry Romanistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego. W latach 1922–1923 wykładał też przedmiot Współczesna Rumunia i państwa bałkańskie w Szkole Nauk Politycznych Uniwersytetu Jagiellońskiego. Od 1934 do 1939 był kierownikiem Katedry Romanistyki Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1936–1938 piastował funkcję dziekana Wydziału Humanistycznego UW. Od maja 1922 do wybuchu II wojny światowej był redaktorem naczelnym miesięcznika Przegląd Współczesny, z którym współpracowali czołowi polscy historycy literatury i krytycy literaccy (m.in. Ignacy Chrzanowski, Juliusz Kleiner, Tadeusz Boy-Żeleński) oraz zagraniczni slawiści. W latach 1930–1937 był też redaktorem Archiwum Neophilologicum. W 1923 został członkiem korespondentem, zaś w 1928 - członkiem czynnym Polskiej Akademii Umiejętności. Posiadał także godność członka korespondenta Akademii Rumuńskiej.