W 1993 r. w uznaniu za zasługi naukowe i działalność społeczną został nominowany profesorem zwyczajnym nauk medycznych przez Prezydenta RP Lecha WałęsęS. Sterkowicz, Zagubiony na polskich drogach : półwiecze pracy lekarza, Włocławek 2020, s. 174.
Ostatnie lata życia spędził w Lęborku. Zmarł 22 maja 2011 r. w wieku 88 lat. Został pochowany na Cmentarzu Komunalnym we Włocławku, gdzie spoczywa wraz z żoną Janiną i synem Wojciechem.
Poza wkładem w rozwój kardiologii jako nauki i specjalności lekarskiej, Stanisław Sterkowicz był równocześnie znawcą historii medycyny, szczególnie okresu II wojny światowej.
Własne, tragiczne losy więźnia obozów koncentracyjnych sprawiły, że prof. Stanisław Sterkowicz w swej działalności pozalekarskiej poświęcił się dokumentowaniu hitlerowskich zbrodni medycznych, stając się w tej dziedzinie wiedzy historyczno-medycznej autorytetem i ekspertem. Ponadto obok codziennej pracy lekarskiej przez kilkadziesiąt lat był publicystą prasowym, publikującym na łamach wielu czasopism i gazet.