Na Pomorzu Gdańskim najbardziej znana jest postać Franciszka Peplińskiego ze Skorzewa koło Kościerzyny, zwanego „kaszubskim Drzymałą”, który w latach 1905–1908 mieszkał na swojej działce w wozie „samoróbce”. Z kolei Augustyn Pawelczyk z Grzybna Górnego koło Kartuz mieszkał w latach 1907–1909 w wozie zbudowanym własnoręcznie na podwoziu starej młockarni. Prawdopodobnie jednak pierwszym „drzymalitą” w Pomorskiem był niejaki Kowalski z Piwnic pod Toruniem, który zamieszkał w wozie cygańskim na swojej działce już w 1905 roku. Do mniej znanych „drzymalitów” należą również Paweł Gackowski z Błądzimia w Borach Tucholskich oraz Wincenty Przymus z Modrza koło Poznania (spadkobierca pierwszego wozu Drzymały). Wyjątkowo dramatyczny przebieg miała walka o budowę własnego domu na zakupionej działce przez Franciszka Chrószcza, polskiego górnika z Pszowa na Górnym Śląsku, zwanego „śląskim Drzymałą”, który w 1906 roku w trakcie próby rozbiórki zbudowanej przez niego ziemianki zastrzelił pruskiego żandarma, a następnie sam popełnił samobójstwo. Przykład Chrószcza pokazuje, że problem oporu polskich chłopów wobec nowelizacji ustawy osadniczej z 1904 roku dotyczył nie tylko ziem zaboru pruskiego, ale także – choć w mniejszym stopniu – innych terenów wschodnich Niemiec, na których zamieszkiwała ludność polska.