Rozwijający się łotewski ruch narodowy domagał się ukrócenia przywilejów politycznych i społecznych Niemców bałtyckich, zwiększenia reprezentacji Łotyszy w organach zarządzających miastami, większych praw dla języka łotewskiego.
Bezpośrednio przed 1905 r. ziemie łotewskie dotknął kryzys gospodarczy, natomiast klęski Rosji w wojnie rosyjsko-japońskiej doprowadziły do antywojennych protestów łotewskich robotników i studentów.
Przebieg wydarzeń Protesty i strajki robotnicze mały|Uczestnicy rewolucyjnych wydarzeń na Łotwie w walce z Kozakiem – płaskorzeźba z Pomnika Wolności w Rydze Na wieść o krwawej niedzieli w Petersburgu – rozpędzeniu pokojowej demonstracji robotników w dniu , w Rydze wybuchł dwa dni później () strajk powszechny. Udział w nim wzięło ponad 80 tys. osób. Robotnicy przerwali pracę, a także organizowali demonstracje i wiece. wojsko rosyjskie rozpędziło jeden z pochodów protestacyjnych – zginęły wówczas 73 osoby, a ponad 200 zostało rannych. Władze celowo nakazały strzelanie do tłumu, spodziewając się, że krwawa pacyfikacja doprowadzi do wygaśnięcia ruchu rewolucyjnegoA. Asher, The Revolution of 1905. Russia in Disarray, Stanford University Press, Stanford 1988, ISBN 978-0-8047-2327-5, s. 159-160.. Wbrew tym oczekiwaniom brutalność wojska sprawiła, że strajki ogarnęły również inne miasta na Łotwie.