W 1766 roku Gabriel Gruber przyjął święcenia kapłańskie, a w roku szkolnym 1767-/1768 w Judenburgu odbył trzecią probację.
Kariera naukowa Po ukończeniu trzeciej probacji Gabriel Gruber został mianowany profesorem mechaniki i hydrauliki w kolegium jezuickim w Lublanie. W czasie sprawowania tego stanowiska 1 stycznia 1772 roku powierzono mu zaprojektowanie systemu osuszenia bagien w pobliżu Lublany i kierownictwo jego wykonania. W Lublanie Gruber zaprojektował również kościół i kolegium jezuickie i kierował ich budową. W zbudowanym według swego projektu kościoła w Lublanie 15 sierpnia 1773 roku (na dzień przed ogłoszeniem kasaty Towarzystwa Jezusowego w Rzymie) złożył uroczystą profesję zakonną. mały|Współczesny widok Gruberkanal w pobliżu zbiegu z rzeką Ljubljanicą Po kasacie Towarzystwa Jezusowego w 1773 roku Gruber pozostał profesorem uniwersytetu w Lublanie. Prócz wcześniej sprawowanego stanowiska profesora mechaniki i hydrauliki stał się również profesorem rysunku i geometrii. Kierował wówczas umacnianiem brzegów rzeki Sawy. W latach 1773–1780 kierował pracami budowy kanału, nazwanego następnie na jego cześć (Gruberkanal)Marek Inglot, Jezuita w otoczeniu carskim. Ojciec Gabriel Gruber i car Paweł I, w: red. prof. dr hab. Kazimierz Pająk, dr Piotr Załubski, U schyłku tysiąclecia.