Komisja prowadziła weryfikację na podstawie wniosków zainteresowanych lub ich spadkobierców, przy czym w postępowaniu wykorzystywała referencje wiarygodnych świadków, instytucji publicznych, organizacji zawodowych, społecznych lub politycznych oraz zbierała uzupełniające dane za pomocą posterunków milicji, urzędów bezpieczeństwa oraz miejskich i gminnych rad narodowych. Komisja swoje postępowania zakańczała wydaniem zaświadczenia o dodatnich walorach moralno-społecznych, o braku przeszkód w zatrudnieniu w służbie państwowej, o niepodleganiu weryfikacji ze względu na brak przynależności do, granatowej policji lub o braku możliwości zatrudnienia w służbie państwowej.
Do 31 marca 1946 r. wpłynęło 1885 wniosków, z czego zakończono 451 spraw, z czego 364 osoby uznano za zrehabilitowane, 21 za nienadające się do służby państwowej, a 8 za niepodlegające weryfikacji. 14 spraw przekazano do dyspozycji sądów karnych, w 43 wydanie decyzji odroczono do czasu uzupełnienia materiału dowodowego, a jedną sprawę umorzono.