Od XIX w., w niektórych publikacjach podawano zwięzłą informację, że stary szyb Złoty Osioł przestał działać w wyniku nagłego zawalenia się. W katastrofie miało zginąć kilkudziesięciu górników, przy czym autorzy podawali różną liczbę ofiarKrzyżanowski 2021a.
Dane o katastrofie szybu Z badań literaturowych K. Krzyżanowskiego wynika, że najstarsza informacja o dużej katastrofie górniczej w XVI w., w rejonie obszaru wydobywczego Złoty Osioł pochodzi z książki Johanna Gottlieba Volkeltsa wydanej w 1775 pod tytułem Nachrichten von Schlesischen Bergwerken. Autor ów powołuje się tam na publikowane informacje z 1720 r. Georga Antona Volkmanna, wg których w 1715 r. powstał na Górze Złotego Osła nowy szyb, w miejsce starego, który 150 lat wcześniej zawalił się, powodując śmierć 90 górników. Brak jest nazwy szybu i daty wydarzenia. Na Volkeltsa powołał się w swej kronice Złotego Stoku z 1816 r. Carl Benjamin Heintze, ale wskazał że katastrofa dotyczyła szybu Złoty Osioł i podał datę 1565 (błędnie przypisując te informacje także Volkeltsowi). Te same informacje podał później przewodnik turystyczny po Złotym Stoku (1882, 1893) Augusta Ubera, przy czym Krzyżanowski sugeruje, na podstawie identyczności nawet drobnych informacji w obu dziełach, że Uber bazował na Heintzem.