Następnie był podpułkownikiem Zarządu II Sztabu Generalnego Wojska Polskiego oraz dyrektorem nauk Wydziału Wyszkolenia Kursu Specjalnego (15 listopada 1952 – 2 lipca 1954). Od 17 sierpnia 1954 do 24 maja 1955 był szefem Katedry Przedmiotów Specjalnych Fakultetu Rozpoznawczego Akademii Sztabu Generalnego Ministerstwa Obrony Narodowej. W tamtym okresie rozwiódł się z pierwszą żoną Lilianą Hodes i wziął ślub ze swoją byłą łączniczką Julienne „Otto” Brummerhurst, która została przerzucona półlegalnie z Francji do Polski. Od stycznia 1956 do lutego 1957 był doradcą wojskowym i szefem Wydziału Operacyjnego polskiej delegacji do Międzynarodowej Komisji Nadzoru i Kontroli w Wietnamie.

Kariera dyplomatyczna Po powrocie z Wietnamu zakończył pracę w wojsku i rozpoczął karierę w dyplomacji. W lipcu 1957 został pierwszym po II wojnie światowej kierownikiem Ambasady w Tokio, reprezentując Polskę w Japonii jako chargé d’affaires do momentu objęcia w listopadzie 1957 stanowiska ambasadora przez Tadeusza Żebrowskiego. Bryn, wbrew swoim oczekiwaniom, nie został mianowany zastępcą ambasadora, w związku z czym podał się do dymisji. W sierpniu 1958, będąc wciąż pracownikiem Ambasady, zbiegł z Tokio. Uprzednio, za zgodą centrali MSZ, do Francji wyjechała jego żona celem zapisania tam do szkoły ich dzieci.