Po zakończeniu wojny rząd na prośbę Betancourta ułaskawił ich i odesłał na dotychczasowego stanowiska w Instytucie Inżynierów KomunikacjiОтечественная война 1812 г. Злоключения французских инженеров в России, Энциклопедия и новости Приангарья [dostęp 2024-10-21].. Pierwszą siedzibą Instytutu Korpusu Inżynierów Komunikacji był zakupiony dla jego potrzeb pałac księcia Nikołaja Jusupowa, nad brzegiem kanału Fontanki wraz z otaczającym go rozległym parkiem. Od 1821 r. główną siedzibą Instytutu był specjalnie wybudowanym dla niego budynek Dyrekcji Głównej przy Alei Obuchowskiej (obecnie Prospekt Moskiewski 9). mały|Budynek Instytutu Inżynierów Komunikacji na Moskiewskim Prospekcie 11 w Sankt Petersburgu (współcześnie)
Instytut Korpusu Inżynierów Komunikacji (1823–1867) IKIK w 1823 r. przekształcono w uczelnię wojskową na podobieństwo korpusów kadetów z dwustopniowym nauczaniem w języku rosyjskim. Pierwszy kurs dawał stopień chorążego i dopiero po ukończeniu klas oficerskich dyplomanci otrzymywali, zależnie od ocen, stopień inżyniera podporucznika lub porucznika.