Z tego powodu słownik nie zawierał wielu uwag gramatycznych, brak było informacji o składni, a informacje dotyczące wymowy oparte były na niejasnych i trudnych w zastosowaniu zasadach.
W 1948 wydawnictwo uniwersytetu w Oksfordzie wydało angielskojęzyczny słownik Alberta Hornby’ego Oxford Advanced Learner’s Dictionary of Current English. Przez ponad dwadzieścia lat był jedyną tego typu pozycją na rynku wydawniczym i w tym czasie przeszedł zmiany. Słowniki innych wydawnictw zaczęły pojawiać się w latach 80. XX w. Słowniki rozwijały się; brytyjski leksykolog A. P. Cowie wyróżnia trzy generacje jednojęzycznych słowników tematycznych.
Słowniki drugiej generacji Druga generacja angielskich słowników jednojęzycznych rozpoczęła się z chwilą wydania drugiej edycji słownika Hornby'ego (1963), a zakończyła wraz z pierwszym wydaniem Longman Dictionary od Contemporary English w roku 1978 – momencie określanym jako koniec hegemonii słownika Hornby'ego. Jedna z najważniejszych zmian w tamtym okresie dotyczy sposobu prezentacji idiomów i wyrażeń frazowych i ich klasyfikacji według słowa kluczowego. Zdecydowano, że nie zawsze pierwsze słowo idiomu jest najważniejszym, zwłaszcza jeśli znaczenie idiomu jest oderwane od części składowych.