Rozważania o autorach Tę wiedzę bohaterów o przyszłości wprowadza tym razem Parnicki bez pomocy maszyn czasoprzestrzennych. Wyposaża ich w świadomość, że są bohaterami powieści autora, który żył dużo później niż oni i zna ich losy z dokumentów i kronik. Postacie powieściowe rozpoczynają pirandellowską dyskusję z autorem o tym kim on jest. W części drugiej rozważane jest autorstwo pierwszej, w trzeciej – autorstwo drugiej i jeszcze raz pierwszej. Być może pierwszą, dotyczącą wydarzeń w Konstantynopolu w V wieku napisał poborca papieża Jana XXII, Tarantula, zbieg z Polski, poeta skazany na milczenie w polszczyźnie – Stanisław z Tylko Beatrycze. Hipoteza Stanisława jako autora części pierwszej rozważana jest w części drugiej. Jej autorem mógł być Atanazy Diaz albo Mateusz Boniecki. Część trzecia poświęcona XVII-wiecznemu autorowi drugiej, napisana została być może przez Jakuba Typotiusa, również bohatera czwartej części Nowej baśni.