W miesiącach następujących po bitwie nad Marną siły niemieckie stoczyły serię bitew z połączonymi siłami brytyjskimi i francuskimi, znaną jako „wyścig do morza”, w której przeciwne siły usiłowały przełamać flankę strony przeciwnej.
Od października do późnego listopada, armie ścierały się w prawie miesiąc trwającej bitwie pod Ypres we Flandrii, niedaleko Morza Północnego, która spowodowała straszliwe straty po obu stronach. Po Ypres, dopiero kilka miesięcy od początku Wielkiej Wojny, armia niemiecka straciła już 241 tysięcy ludziKeegan, John (2012). The First World War. Knopf Doubleday Publishing Group. s. 136.. Pod koniec 1914 roku walki w Europie Zachodniej, zamieniły się w wojnę na wyczerpanie, kiedy armie po obydwu stronach się okopały. W odpowiedzi na kampanie lądowe, Brytyjczycy użyli środków morskich. Aby zaszkodzić siłom niemieckim, Royal Navy do końca 1914 roku zablokowała „północne podejścia do Morza Północnego w celu odcięcia zaopatrzenia dla żołnierzy i cywili państw centralnych”. Utknięte w ciągłych walkach na froncie zachodnim, które już uszczupliły zapasy, Niemcy zmierzyli się jednocześnie z rosyjskim zagrożeniem na wschodzie i brytyjską blokadą. Blokada Brytyjczyków uwydatniła wady Niemiec w stanie wojny.