Podczas II wojny światowej wskazywano na uzbrojeniu cztery karabiny maszynowe, a w 1953 roku trzy karabiny maszynowe.
Podczas II wojny światowej, po 1941 okręt wyposażono w amerykański sonar i instalację demagnetyzacyjną, zdemontowane po wojnie. W 1956 roku okręt otrzymał radar.
Napęd Okręt napędzały pionowe maszyny parowe potrójnego rozprężania o mocy łącznej 6000 shp. Parę dostarczały pierwotnie kotły parowe Babcock opalane węglem. Siłownia pozwalała na osiąganie prędkości 18 węzłów. Zapas węgla wynosił 250 ton.
W latach 1936–37 dokonano modernizacji siłowni, instalując dwa kotły trójwalczakowe typu Foster-Wheeler, opalane paliwem płynnym. Prędkość okrętu do 1961 roku spadła do 14 węzłówPrędkość maksymalną oficjalnie zmniejszono do 14 w według , lecz nie wiadomo od kiedy. Rocznik podawał nadal prędkość 18 w. Opracowanie dotyczące okrętów II wojny światowej podaje prędkość 14 w..