Prace związane z cyfrowymi układami zwielokrotniania częstotliwości i liczby impulsów były prezentowane na Krajowej Konferencji Teoria Obwodów i Układy Elektroniczne (KKTOiUE) w latach 1983–1990 i na konferencjach dziedzinowych w Paryżu i Magdeburgu oraz zostały zebrane w jego rozprawie habilitacyjnej. Drugim obszarem jego działalności naukowej jest rozwój metod i narzędzi do wspomagania projektowania i realizacji układów cyfrowych w strukturach programowalnych, głównie zagadnienia minimalizacji i dekompozycji. Realizując badania w tym obszarze opracował metodę minimalizacji zespołu funkcji logicznych przez redukcję przestrzeni zajmowanej przez generowane implikanty. W odniesieniu do syntezy i dekompozycji funkcji logicznych jest współautorem metody syntezy struktur FPGA typu tablicowego sposobów dekompozycji opartych na rozszczepianiu węzłów binarnych diagramów decyzyjnych (węzły BDD). Realizował także badania nad opracowaniem sposobów dekompozycji funkcji logicznych w dziedzinie spektralnej Reeda-Mullera oraz dekompozycji systemu wnioskowania rozmytego. Trzeci obszar badawczy dotyczył sterowników programowalnych. Prof. E. Hrynkiewicz, wraz ze współpracownikami zaproponował szereg struktur szybkodziałających sterowników programowalnych.