Bolszewicy wezwali również swoje lokalne organizacje i sympatyków w Libawie, Rewlu i Ust'-Dwinsku do rozpoczęcia protestów ulicznych i wyprowadzenia na ulice marynarzy i żołnierzy. Do Kronsztadu przybyli dwaj działacze Petersburskiej Organizacji Wojskowej bolszewików oraz przedstawiciel komitetu centralnego partii Dmytro Manuilski.
Bunt rozpoczęli, zgodnie z ułożonym przez eserowców planem, saperzy i minerzy. Plan zakładał, iż opanują oni fort Konstanty i czterema wystrzałami z jego dział wezwą garnizon do buntu. Faktycznie minerzy i saperzy, łącznie ok. 1000 ludzi, rozpoczęli powstanie zgodnie z planem, zabijając przy tym dwóch oficerówJ. Bushnell, Mutiny amid Repression, s. 220.. Artylerzyści fortu odmówili jednak przyłączenia się do buntu, uniemożliwili powstańcom użycie dział i przejęcie zapasów amunicji artyleryjskiej w forcie. mały|Grób pułkownika Aleksandrowa i kapitana Wroczinskiego, zabitych przez zbuntowanych żołnierzy podczas powstania Mimo braku sygnału z fortu powstanie wszczęło również ok. 6000 marynarzy 1 i 2 dywizji Floty Bałtyckiej. Powstańcami z 1 dywizji dowodził Fiodor Onipko, były deputowany do Dumy (frakcja trudowików), w 2 dywizji dowództwo przejął marynarz, eserowiec Jegorow.