Po powrocie do Warszawy Chojowski ponownie podejmuje pracę buchaltera. Pomaga również rodzinie Zgórskich, także należącej do zdeklasowanego ziemiaństwa, zdobywając posadę dla Józefa Zgórskiego. Losy Zgórskich i Olaskich ukazują podobne doświadczenie ludzi, którzy po utracie ziemi muszą odnaleźć się w realiach miejskiej pracy zarobkowej. Sam Chojowski, mimo stabilnej pozycji zawodowej, coraz silniej odczuwa niezadowolenie z życia podporządkowanego pracy w kantorze.
Związek Stanisława i Ludmiły rozwija się również po przeniesieniu Olaskich do Warszawy i para zostaje narzeczeństwem. Chojowski regularnie odwiedza Ludmiłę w skromnym mieszkaniu jej rodziny na przemysłowych przedmieściach. Perspektywa małżeństwa zmusza ich jednak do rozwiązania problemu przyszłego źródła utrzymania, ponieważ oboje źle czują się w warunkach miejskiego życia i nie chcą pogodzić się z nim jako ze swoją trwałą sytuacją.