Eksperyment ten uwydatnia, że problem pomiaru dotyczy nie tylko samego zaniku interferencji, ale też pytania, kiedy i dla kogo wynik może być uznany za określony. W tej postaci spór dotyczy już nie tylko relacji między układem a aparaturą, lecz także tego, czy opis kwantowy wolno konsekwentnie rozszerzać na kolejnych obserwatorów i kolejne poziomy aparatury bez wprowadzania dodatkowej zasady wyznaczającej moment pojawienia się jednego faktu pomiarowego.
Aparatura i opis klasyczny Jedna z centralnych trudności problemu pomiaru dotyczy statusu aparatury pomiarowej. W praktyce wyniki doświadczeń zapisuje się w języku klasycznym: mówi się o położeniu wskazówki, błysku detektora, śladzie na ekranie lub zapisie w pamięci urządzenia. Jednocześnie, jeśli mechanika kwantowa ma mieć zastosowanie uniwersalne, to również sama aparatura powinna podlegać opisowi kwantowemu.
Stąd bierze się pytanie, gdzie przebiega granica między układem kwantowym a klasycznie opisywanym przyrządem oraz czy taka granica ma charakter fundamentalny, czy tylko przybliżony i praktyczny.