Po przeprowadzeniu 150 godzin prób, zamontowano nową jednostkę Turbomeca Bastan IV. Wyniki prowadzonych testów były na tyle obiecujące, iż francuski rząd zamówił dodatkowych pięć maszyn, do zamówionej już pierwszej piątki. W kwietniu 1961 roku, konstrukcja wygrała konkurs francuskiego sekretariatu lotnictwa cywilnego na podstawowy samolot komunikacji regionalnej.
29 stycznia 1962 roku dokonano oblotu pierwszego egzemplarza seryjnego. W porównaniu do prototypów usunięto zewnętrzne drzwi do kabiny pilotów, zmodyfikowano kształt steru kierunku, końcówek płata i oszklenie kokpitu. Służba Pomimo ambitnych planów, zbudowano jedynie 9 maszyn, dziesiąta nigdy nie została w pełni ukończona i posłużyła za dawcę części zamiennych. Do służby w liniach lotniczych trafiły trzy samoloty, które wypożyczono norweskim Widerøe. W jej barwach wylatały około 2500 godzin ale wobec powtarzających się problemów z silnikami, zwrócono je w 1964 roku, rezygnując z dalszej eksploatacji. W latach 1962–1963 Air Inter testował dwa egzemplarze.