Jednym z nich był pomysł sztywnego holu, który miał umożliwić holowanie w trudnych warunkach atmosferycznych oraz dać możliwość tworzenia zespołów holowniczych (Schlepperverband). Innowacyjnym rozwiązaniem był inny typ holu (Tragschlepp), który pozwalał prototyp statku powietrznego podwiesić pod samolot holowniczy i badać jego zachowanie w prawdziwym locie, a nie w tunelu aerodynamicznym. Kolejnymi badanymi zagadnieniami było skracanie długości drogi lądowania za pomocą rakiet hamujących oraz pionowe lądowanie szybowca Gotha Go 345 z wykorzystaniem spadochronu. Inną nowatorską koncepcję zastosowania szybowców reprezentował DFS 228, który w założeniu miał być wysokościowym szybowcem rozpoznawczym o pułapie lotu 20 000 m oraz umożliwiającym penetrację terytorium nieprzyjaciela na głębokość 700 km. W szybowcu planowano zastosować pomocniczy napęd rakietowy oraz nowatorską kabinę ciśnieniową zachowującą hermetyczność do pułapu 30 000 m.