Autorowi tego Psalmu obraz spokoju i ufności dziecka służy za obraz wewnętrznego spokoju człowieka ufającego.
Historyczny i kulturowy kontekst Psalmu Ten psalm został napisany prawdopodobnie w czasie osobistego lub narodowego kryzysu. Z tego powodu na pierwszy plan wysuwa się „uciszenie” i „uspokojenie” wewnętrzne autora. W swojej obecnej formie jest on apelem do „Izraela”, aby „czekał” na Jahwe (w. 3). Biorąc pod uwagę bliskie związki psalmu z literaturą mądrościową, zawartą np. w Księdze Przysłów czy księdze Hioba, Psalm napomina naród izraelski aby wytrwał w trudnościachF. Baethgen, Die Psalmen abersetzt und erkllirt. Dritte Auflage, Göttingen 1904, s. 389.. Trudności te należy najprawdopodobniej zidentyfikować jako hańbę i wstyd, które spotkały naród izraelski na wygnaniu lub które nadal trwały w okresie po wygnaniu P J Botha, To honour Yahweh in the face of adversity: A sociocritical analysis of Psalm 131, s. 530-531.