Kolejnym etapem rozwoju trolejbusów była przebudowa linii tramwajowej z Bühlau do Weißig. W lutym 1949 początkowo zastąpiono ją autobusami. Jako linię trolejbusową otwarto ją 1 stycznia 1949 r. od Körnerplatz przez Grundstraße do Steglichstraße i dalej do Bühlau. Ponieważ stromy odcinek powodował, że trolejbusy z trudem podjeżdżały pod górę, 25 stycznia zrezygnowano z przedłużenia. Zamiast tego 1 listopada otwarto trasę Bühlau – Weißig, która była niezależna od reszty sieci. Została z nią połączona 16 maja 1950 r. Trolejbusy kursowały co kwadrans między Fritz-Foerster-Platz i Bühlau oraz co pół godziny do Weißig. Trasa trolejbusowa pomiędzy Bühlau i Weißig była początkowo projektowana wyłącznie jako jednokierunkowa i bez mijanek. Kiedy trolejbusy się spotkały, kierowca jednego z nich musiał odłączyć pałąki, przepuścić trolejbus z naprzeciwka, a następnie ponownie je podłączyć i ruszyć w dalszą drogę. Pętla w Weißig również nie posiadała mijanki;