pięć trolejbusów i tyle samo przyczep, tak że w sumie w Dreźnie znajdowało się13 trolejbusów i 8 przyczep. Jeden z trolejbusów od razu został przeznaczony na części zamienne, zanim został włączony do ruchu w 1951 roku. Wyposażenie elektryczne trolejbusów było produkcji BBC, a przyczep Siemensa, co utrudniało naprawy.
Przekładnia ślimakowa i sterowanie elektropneumatyczne firmy okazały się problematyczne podczas eksploatacji przyczep. Jazda po stromej trasie sprawiała, że pojazdy regularnie osiągały granice wydajności. W 1952 r. firma otrzymała pierwsze przyczepy W700 od Waggonbau Bautzen, a następnie dziesięć przyczep W602 w latach 1953–1957. Wyposażenie elektryczne tych przyczep pochodziło z firm LEW „Hans Beimler” z Hennigsdorfu i okazało się tak dobre, że także starsze przyczepy zostały w nie wyposażone.