5 ustawy o pełnomocnictwach, jej postanowienia traciły automatycznie moc obowiązującą w przypadku, „gdyby obecny rząd Rzeszy został zastąpiony innym”. Teoretycznie istniała zatem możliwość uchylenia tej ustawy poprzez uchwalenie przez Reichstag wotum nieufności dla rządu Hitlera bądź zdymisjonowanie go przez prezydenta. Jednak szanse na jej anulowanie definitywnie przepadły w lipcu 1933 r. – do tego czasu wszystkie partie opozycyjne wobec NSDAP zostały albo zdelegalizowane, albo zmuszone do samorozwiązania, a 14 lipca rząd przyjął ustawę, na mocy której partia nazistowska została uznana za jedyną legalną partię w Niemczech. . Ograniczenia były czysto formalne (zakaz likwidowania instytucji Reichstagu, Rady Rzeszy, rządu i prezydenta) i wkrótce zlekceważone: Radę Rzeszy rozwiązano 14 lutego 1934, wkrótce po ustawie „O przebudowie Rzeszy” (niem. Gesetz über den Neuaufbau des Reichs) z 30 stycznia 1934, która zniosła federacyjny ustrój terytorialny państwa, likwidując odrębność ustrojową krajów związkowych Rzeszy i przekształcając je w zwykłe jednostki administracyjne państwa unitarnego, a po śmierci Hindenburga 2 sierpnia tego roku, na mocy uchwalonej dzień wcześniej ustawy, połączono urzędy prezydenta i kanclerza w specjalnie utworzony dla Hitlera urząd wodza i kanclerza Rzeszy (niem. Der Führer und Reichskanzler).