Pozostałe wymienione instytucje obradowały coraz rzadziej: Reichstag ostatni raz 26 kwietnia 1942, rząd zaprzestał posiedzeń 5 lutego 1938 od afery Blomberga (podpisy ministrów pod uchwałami zbierano obiegiem), kluczowe decyzje kanclerz podejmował sam (czasem zlecając podpisanie ich dygnitarzom, jak szef OKW, pełnomocnik Planu Czteroletniego czy Komisarz Rzeszy Umacniania Niemczyzny).
Konstytucja weimarska nie została nigdy formalnie uchylona ani przez reżim nazistowski, ani przez alianckie prawo okupacyjne w okresie powojennej okupacji Niemiec. Stało się to dopiero wraz z utworzeniem w 1949 r. dwóch państw niemieckich: Republiki Federalnej NiemiecArtikel 123. (1) Recht aus der Zeit vor dem Zusammentritt des Bundestages gilt fort, soweit es dem Grundgesetze nicht widerspricht. i Niemieckiej Republiki DemokratycznejArtikel 144. (1) Alle Bestimmungen dieser Verfassung sind unmittelbar geltendes Recht. Entgegenstehende Bestimmungen sind aufgehoben. Die an ihre Stelle tretenden, zur Durchführung der Verfassung erforderlichen Bestimmungen werden gleichzeitig mit der Verfassung in Kraft gesetzt. Weitergeltende Gesetze sind im Sinne dieser Verfassung auszulegen. . Niemniej jednak niektóre przepisy konstytucji weimarskiej obowiązują nadal. Ustawa Zasadnicza Republiki Federalnej Niemiec w art.