W tradycyjnym kalendarzu trzydziesty był ostatnim dniem miesiąca i jego dawna nazwa, misoka, przetrwała do dziś (mimo że sanjūnichi jest bardziej popularne). Ostatni dzień roku to ōmisoka (wielki trzydziesty dzień) i to określenie nadal jest w użyciu.

Miesiąc dzieli się na trzy dekady, z których pierwsza jest nazywana , druga – , a ostatnia – .

Dni tygodnia Siedmiodniowy tydzień, z nazwami odpowiadającymi europejskim, pojawił się w Japonii około roku 800 n.e. Aż do 1873 roku, czyli do wprowadzenia kalendarza gregoriańskiego, był używany głównie w astrologii.

Kluczową rolę przy wprowadzaniu tego systemu grał Yukichi Fukuzawa, autor oficjalnych nazw dni tygodnia. Ich nazwy pochodzą od Słońca i Księżyca oraz pięciu planet, których nazwy nawiązują do yin i yang oraz wywodzą od pięciu żywiołów: drewno (Jowisz), ogień (Mars), ziemia (Saturn), metal (Wenus), woda (Merkury), wszystkich wyodrębnianych w taoizmie.

Dzień tygodniaOryginalna nazwaTranskrypcjaŻywioły / PlanetyNazwa planety po japońsku niedzielanichiyōbiSłońce TaiyōponiedziałekgetsuyōbiKsiężyc TsukiwtorekkayōbiOgień (Mars) KaseiśrodasuiyōbiWoda (Merkury) SuiseiczwartekmokuyōbiDrewno (Jowisz) Mokuseipiątekkin'yōbiMetal (Wenus) KinseisobotadoyōbiZiemia (Saturn) Dosei