Po oddaniu do druku „Dichtung und Wahrheit“ Goethe miał napisać do niechętnego wyrazom obcym Riemera, że pozostawia mu decyzje co do zastąpienia niektórych wyrazów zapożyczonych.
Był krytyczny wobec działań radykalnych purystów, zarzucając im ksenofobię, pedanterię i małostkowość, a niekompetentne i nieudane próby zniemczania podejmowane przez samozwańczych purystów („tyranów” – „Tyrannen”) nazywał „smutnymi pomyłkami” („traurige Mißgriffe”).
Krytycznie wypowiadał się też wobec wielu propozycji zniemczeń Joachima Heinricha Campego. Razem z Schillerem ironizowali na temat gorliwości Campego:
Sinnreich bist du, die Sprache von fremden Wörtern zu säubern
Nun, so sage doch, Freund, wie man „Pedant“ uns verdeutscht
(„Pomysłowy jesteś w oczyszczaniu języka z obcych wyrazów
Powiedz więc, przyjacielu, jak zniemczyć słówko „Pedant”)
Z drugiej strony wielcy klasycy: Goethe, Schiller, Wieland brali jednak pod uwagę krytykę ze strony Campego i w swoich późniejszych utworach starali się unikać wyrazów obcych.
Eduard Engel o Goethem W swojej pracy Sprich Deutsch!