Oliver szybko znużony pierwszą półką opuszcza Siloēn, i przenosi się do drugiej, gdzie uczy się ciąć i polerować kryształy, najbardziej czczone przedmioty w podziemnym świecie. Ostatecznie zostaje dopuszczony do przejścia na najwyższą półkę, zwaną „ostatnim etapem życia”. Zostaje on tam zapoznany z „podstawowymi prawami wszechświata”, według których istnieje tylko Porządek i Nieporządek. „Porządek […] to Masa wypełniająca przestrzeń […] Nieporządek to przestrzeń pusta”. Nieporządek jest wywoływany przez zmysły, które „będąc nierozłączne z ciałem […] tworzą iluzję indywidualności”. Olivero wybiera pieczarę, w której spędzi resztę życia, samotnie kontemplując „naturalne i absolutne piękno” kryształów otrzymanych od tnących je pracowników. Podczas gdy jedzenie i woda przynoszone są regularnie, on przygotowuje swoje ciało na „doskonałość śmierci”, którą, gdy w końcu nadchodzi, wita z „osobliwą radością”. Podczas usuwania ciała Olivero z pieczary służący napotykają inną grupę przenoszącą Siloēn, która zmarła w tym samym czasie co Olivero.