Odry zrezygnował 1 maja 1921 r., pozostawiając Gabriela Jeana Petisnégo na stanowisku najwyższego urzędnika w regionie. Powołał nowy Zarząd, na którego czele stanął proniemiecki pruski Litwin Wilhelm Steputat. We wrześniu 1921 r. powołał 20-osobową doradczą Radę Państwa (; ). Petisné i Dyrektoriat generalnie prezentowali postawę antylitewską i opowiadali się za przekształceniem regionu w wolne miasto, podobne do Wolnego Miasta Gdańska. W lutym 1922 r. Simonaitis zrezygnował ze stanowiska na znak protestu przeciwko takiej polityce .
Dyrektoriat odpowiadał za instytucje publiczne (kolej, pocztę, urząd celny itp.), ale jego jurysdykcja nad policją i sądami ograniczała się do spraw finansowych. Prezes Dyrektoriatu stał na czele administracji i miał szerokie uprawnienia. Członkowie instytucji byli mianowani i odwoływani przez komisarza francuskiego.
Przejęcie władzy przez Litwę i konwencja kłajpedzka