Kamizelki Lachów Szczyrzyckich szyto z granatowego sukna. Sięgały poniżej pasa, miały owalne wycięcie pod szyją i dwie poziome kieszonki po bokach, przykryte wąskimi prostokątnymi patkami z czerwonej tkaniny. Kamizelki zapinano na rząd wypukłych metalowych guzików. Pod koniec XIX w. pojawiły się kamizelki z zaokrąglonymi kołnierzykami i podłużnymi klapami obszywanymi czerwonym suknem i ozdabianymi haftami, koralikami i mosiężnymi cekinami (szelążkami).
Sukienne kaftany bez rękawów typu krakowskiego, szyte z granatowego sukna, znane są w stroju Szczyrzycan od lat 50. XIX w. Pierwszym krawcem, który szył kaftany tego typu dla mieszkańców okolic Szczyrzyca był sprowadzony na potrzeby pobliskiego klasztoru Cystersów Wawrzyniec Stachowicz, wyuczony rzemiosła w Krakowie. W kaftanie tego typu ukazany został św. Izydor na malowidle ściennym w kościele parafialnym w Łososinie Górnej.
Nakryciem głowy Lachów Szczyrzyckich były kapelusze bruski wykonane z czarnego filcu, o niezbyt wysokiej, kopulastej i lekko spłaszczonej na wierzchu główce i średnio szerokim, nieco wywiniętym ku górze otoku. Zdobiono je białym wełnianym sznurkiem lub czarną taśmą aksamitną. Na początku XX w. bruski zostały wyparte przez kapelusze miejskie. Letnim nakryciem głowy były kapelusze słomiane z wypukłą główką o płaskim denku. Zimą noszono czapki baranice.