Johann Friedrich Shulze, który był kierownikiem pracowni malarskiej od 1787, zaprojektował dekoracje kwiatowe nazywane fleur en terrasse, stosowane odtąd często na naczyniach wytwórni. Po pokonaniu Napoleona w 1815 nowa era ekonomicznego i kulturalnego ożywienia w produkcji manufaktury objawiła się pojawieniem ostentacyjnej, bogatej dekoracji, często zakrywającej całą powierzchnię naczynia, kojarzonej ze stylem empire. Jednocześnie całkowicie zrezygnowano z malowania figur, które zgodnie z neoklasycznymi gustami były odtąd wykonywane w biskwicie. Przez cały XIX wiek rozwijała się również dekoracja malarska, włącznie z techniką druku ceramicznego, co zaowocowało licznymi portretami oraz widokami pruskich miast i zamków umieszczanymi często na wazach, litofanie i porcelanowych płytach. To w związku z tym fenomenem mówi się o tzw. „Berliner Vedutenporzellan”, bowiem porcelana zdawała się tutaj służyć jedynie jako medium dla umieszczenia na niej pejzażu.