Na Uniwersytecie w Heidelbergu przedstawił także monograficzną rozprawę zatytułowaną Puris Sasana-Dörfer, Basis einer Regionalen Elite (Puris Sasana Villages, Basis of Regional Elite) do swojej habilitacji w 1976 roku, i pracował jako wykładowca na uniwersytecie w 1978 roku. W latach 1979–1985 pracował jako profesor etnologii na Uniwersytecie w Heidelbergu. Od 1985 r. do przejścia na emeryturę w 2008 r. pracował jako profesor w Instytucie Antropologii Społecznej i Kulturowej Wolnego Uniwersytetu w Berlinie, a także nadzorował studia azjatyckie w instytucie. Od lat 80. XX wieku ludność Adivasi w środkowych Indiach była głównym celem jego badań terenowych, w szczególności badania ich pokrewieństwa, rytuałów i religii. W latach 1984–1988 był współredaktorem czasopisma „South Asian Social Scientist” . W 1989 r. był współzałożycielem Europejskiego Stowarzyszenia Antropologów Społecznych.