W przypadku mięsa umożliwia zachowanie naturalnej barwy oraz spowolnienie psucia (m.in. jełczenia tłuszczów). Przy pakowaniu ryb zapobiega rozwojowi bakterii i utracie zapachu, natomiast w mleczarstwie stosuje się ją m.in. do pakowania serów, chroniąc je przed wysychaniem i utratą walorów smakowych„Opakowania na sery. Czyli jak łatwo przedłużyć przydatność żywności do spożycia?”, Supravis, [online], dostęp: 2024-12-20, dostęp online.
Pakowanie w atmosferze modyfikowanej Rozwinięciem pakowania próżniowego jest pakowanie w atmosferze modyfikowanej (MAP, modified atmosphere packaging), w którym po usunięciu powietrza wprowadza się gaz lub mieszaninę gazów.
Do zalet MAP należą możliwość pakowania produktów wrażliwych, które mogłyby ulec uszkodzeniu w wyniku sił działających w klasycznym pakowaniu próżniowym, a także stosowanie atrakcyjnych wizualnie opakowań, takich jak tacki barierowe.
Najczęściej stosowane gazy to azot, dwutlenek węgla oraz tlen. Dobór składu mieszaniny zależy od rodzaju produktu i mechanizmów jego psucia. Przykładowo: w przypadku psucia mikrobiologicznego stosuje się wysokie stężenia CO₂ (30–60%), przy jełczeniu oksydacyjnym stosuje się 100% azotu lub mieszaniny N₂ i CO₂, tlen stosuje się m.in.