500 mieszkańców wioski pod Fryburgiem. 29 maja 1940 objął parafię w Bollschweilu.
Ostatnie lata mały|Grupa ogrójcowa w sztucznych grotach przy kościele w Bollschweilu Działalność, którą prowadził przez następne dwa lata w Bollschweilu, miała charakter zarówno duszpasterski, jak i praktyczny. Obok regularnej pomocy przy pracach polowych (wielu mężczyzn powołano do służby wojskowej), doprowadził do uroczystego poświęcenia organów w kościele św. Hilarego i zbudowania na dawnym cmentarzu przykościelnym sztucznych grot mieszczących figury Chrystusa i uczniów w Ogrójcu. Popadał jednak w konflikty z radą gminną i miejscowymi funkcjonariuszami nazistowskimi, których działania krytykował z ambony. M.in. naraził się tym, że pozwolił na przystąpienie do komunii żonie członka NSDAP, który odmówił zawarcia ślubu kościelnego; ponadto, to pozwolenie wywołało oburzenie wśród mieszkańców wsi. W jednym z kazań wyraził oburzenie na wykonanie „w trybie doraźnym” (standrechtlich) wyroku śmierci w marcu 1942 na robotniku przymusowym, Polaku, z którym utrzymywała intymny związek mieszkanka Bollschweilu.