W połowie grudnia do obozu przekazano krzesła, łóżka dziecięce i ławki z piwnic. Wszelkich napraw mebli mieli dokonać sami więźniowie obozu, w związku z czym dostarczono im stół warsztatowy i narzędzia.
Więźniowie byli także pozbawieni najbardziej podstawowych sztućców i naczyń kuchennych. Dopiero w grudniu do obozu dostarczono tysiąc misek i dwa tysiące łyżek.
Więźniowie obozu zostali wykluczeni z zatrudnienia, dyskutowano jednak nad planami wykorzystania ich w roli robotników przymusowych. Arbeitsamt w Poznaniu zwrócił się jednak do zarządu getta z prośbą o skierowanie 120 Romów do pracy w zakładach amunicyjnych w Poznaniu.
Do 12 listopada 1941 roku zmarło 213 osób, najwyższa śmiertelność panowała wśród dzieci. Zwłoki ofiar obozu przewożone były na nowy cmentarz żydowski, gdzie wydzielono część dla zmarłych w obozie w kwaterach PIV i PV.