W tej sytuacji postanowił zniknąć z oczu jakiegokolwiek kolegium inkwizycyjnego i potajemnie, nie pozostawiając po sobie żadnego śladu, opuścić Rzym. Zrzucił habit i rozpoczął wędrówkę po Europie. Do 1579 wędrował po Italii jako prywatny nauczyciel. 15 kwietnia 1576 roku pojawił się w Genui, ale z powodu sytuacji panującej w mieście (Genua w tym czasie była pod rządami stronnictwa kalwińskiego), przeniósł się do nieodległego Noli (dzisiejsze Vico Noli), gdzie niechętnie, na zlecenie władz miejskich, uczył chłopców czytania i pisania, a miejscowym arystokratom objaśniał zasady swojej kosmogonii.
Pięć miesięcy później znalazł się w Savonie; za kolejne dwa tygodnie w Turynie; stąd popłynął Padem do Wenecji; następnie udał się do Padwy, Brescii, Bergamo, Mediolanu, gdzie po raz pierwszy spotkał Philipa Sidneya, posła królowej Elżbiety do cesarza Rudolfa II. Stamtąd powrócił ponownie do Turynu. Wówczas napisał Dei Segni dei tempi (Znaki czasu). Książka została wydrukowana najprawdopodobniej anonimowo, choć możliwe, że pod nazwiskiem Bruno (do tej pory nie odnaleziono ani jednego jej egzemplarza).