Otwarty konflikt (1350–1353) mały|180px|Cesarz bizantyjski Jan VI Kantakuzen (1347–1354) Po 1346 roku Patriarchat Serbski rozszerzył swoje wpływy na nowo zdobyte tereny południowe, włączając do swojej struktury diecezje w podbitych regionach – Macedonii, Tesalii i Epirze. W odpowiedzi na to nowy patriarcha Konstantynopola Kalikst I (1350–1353) podjął decyzję o oficjalnym potępieniu. Działanie to było zgodne z polityką cesarza bizantyjskiego Jana VI Kantakuzena, mającą na celu osłabienie nowo ustanowionej władzy serbskiej na dawnych ziemiach bizantyjskich. Patriarcha wydał akt o ekskomunice serbskiego władcy i najwyższych serbskich hierarchów kościelnych za uzurpację tytułu carskiego i godności patriarszej, a konkretnie z powodu przejęcia kontroli nad diecezjami Patriarchatu Konstantynopolitańskiego na nowo zdobytych obszarach.
Ponieważ tekst tego aktu nie zachował się do naszych czasów, historycy do dziś spierają się o jego formę i zakres.